Donderdag 6 november
De crew verzamelt voor de training voor de Heineken Regatta van Curaçao. zich tegen het middag uur aan boord. Voor de meesten is het de eerste keer dat ze aan boord van een zeegaand jacht stappen.
Eerst maar ijs halen. Dan zijn vanmiddag de drankjes tenminste koud. De toon en sfeer zijn gezet!
Na een uitgebreide ronde over het dek begint de dag. “Topping lift”, “spinaker boom” , “Boom vang” … “wie wil er voordekker worden” (nu ineens gaan er handen omhoog, delen van deze term lijken interessant voor een aantal heren ….).
Aan de wind, kruisen, taken verdelen … we verlaten het Spaanse Water om buiten op zee eens de spinaker te hijsen. Dat gaat de eerste keer zo goed dat het tijd wordt voor ontspanning.
Roer richting Caracas Baai. Daar ruimen we de lappen even op. Onder water heeft Fred een 40-tal schitterende foto’s  geplaatst die hij op het eiland heeft genomen. Deze waterdichte foto’s wil hij permanent achterlaten als bijdragen en dank voor zijn fantastische tijd op Curaçao.
Onder de indruk van de mooie platen rollen we de lappen weer uit en kruisen (inmiddels zeer geroutineerd ) naar Fuik Baai. De training wordt beloond met een bbq en een inmiddels lekker koud drankje. De worstjes verkolen, de sateetjes zijn gelukkig een stuk beter ! Tevreden en vol goede moed voor de aanbreng race van de volgende dag verlaat de crew het schip die avond … om toch eerst nog even nog één kleintje te nemen bij de nieuwe happy hour bar van het Spaanse Water ; Aciento.

Vrijdag rond twaalven. Het nieuws van de goede training sloeg snel om zich heen. Sponsors melden zich met rasse schreden. Polo’s vol met sponsors, vlaggen in het wand en petjes tegen de zon. Nou zijn we echt onverslaanbaar.
Nog een rondje Spaanse Water, de lieren lopen echt sneller nu de crew in strakke tenue’s gekleed is. Buiten nog één maal de spi oefenen. Komt helemaal goed.

Om vier uur is de start voor de zee verkenners. Onze navigator weet inmiddels bij exact waar de start lijn is, en we starten zeer behoorlijk. In mum van tijd bereiken we het kanaal naar Barbara Beach. We hebben geoefend en kennen de ondieptes … toch niet .. bam ! We lopen vast, net iets over het rand .. fok bak ! (wat is dat ook alweer?!) iedereen naar lei (meer vraagtekens??) .. het wil niet helpen. Inmiddels de motor er op volle kracht bij, en dat terwijl het het veld grinnikend langs vaart. Leuk hoor, allemaal dezelfde shirts …
We komen los, volgen het veld en sluiten nog behoorlijk aan. Niks aan de hand, goeie oefening … toch hebben we ’s avonds rond de Kleine Werf wel een paar opmerkingen over staanplaatsen, wad lopen etc te verwerken. Dus nemen we er maar ééntje extra die avond. Ze staan toch koud.

Zaterdag ochtend. Eerst Race dag. van de eerste Heineken Regatta op Curacao !
Voor velen een onrustige nacht. Leuk hoor , slapen op zo’n caravan op het water. Maar ja, geen airco zoals bij moeders thuis. Het mag de pret niet drukken. De tafel staat op de kade. Broodjes, eieren … goeie sfeer in de ochtend.
We zijn ingedeeld in de Cruising Klasse. Aangemeld voor Racing, maar wellicht heeft onze staanplaats van d dag ervoor onze reputatie iets beschadigd. Des te meer reden om ervoor te gaan.
7 minuten voor de start mogen we het “hok” uit .. we liggen immers in het waaigat en moeten dus, met vele andere schepen, wachten tot het bruggetje open gaat.  Hop naar buiten, lappen uitrollen, motor uit. Het is namelijk een zeilwedstrijd. Niet alle deelnemers denken er zo over blijkt later bij de opeenvolgende starts …). Na een redelijk goeie start, een loef duel bij de eerst witte paal en een keurig rak kruisen richting de eerst boei bij de Mambo voor de deur begint er een goed gevoel te groeien. We krijgen het idee dat er niet teveel ondieptes in de weg zitten en dat we lekker gaan !Niet te vroeg juichen, toch nog wat problemen bij het eerste spinaker rak. Neerhouder, loefschoot, leischoot ..zo gek is het niet als je dat dat eens door de war gaat als je dat voor de derde keer in je leven aanslaat.  We krijgen die gekleurde lap toch de lucht in en houden een goeie positie. Die laten we de rest van de rit niet meer lopen.
Finish in Anna Baai. Echt leuk binnen komen, overal bootjes, lastige dwarrelwind, we durven nog niet op spinaker naar binnen. Later zien we de ervaren racers wel zo binnen komen… er begint iets te kriebelen… kunnen wij dat ook ?
Hotdog's voor lunch, en alle familie, kids en andere aanhangsels komen er gezellig bij.
Als de navigator roept dat we nog een half uurtje hebben maken we schoon schip. Gepeupel eraf, de spi wordt beneden deks weer klaargelegd … losgooien, motor uit … zeilwedstrijd.
Goeie start, lekker wind .. eigenlijk geen fouten deze race. De spi stond vlot en iedereen was scherp. Wederom finishen in de Anna Baai … weer zonder spi binnen drijven .. geen risico, netjes binnen varen. Aanleggen , ballen over boord, schoten worden landvasten, Polar wordt Heineken, noten worden Japans … Galaxie wordt borrelboot en onderkomen voor iedereen die het gezellig vind om langs te komen. Heerlijke sfeer.
Tegen de avond wordt het onrustig aan de bar in het Maritiem Museum : We hebben twee ééntjes gevaren ! Wáááá’t ?! Oei, we nemen nog maar een kouwe rakker om dit te verwerken. Nieuwe status. Van staanplaats naar favoriet. ‘s Avonds komt de schipper van het eiland ook nog op bezoek. Prime Minister noemen ze dat op het land. Ze wil graag met de crew van de Galaxie op de foto zodat dat de volgende dag in het Antilliaans Dagblad kan … Wij zijn de moeilijksten niet, wilt u er dan ook ééntje met ons drinken ? Nadat er later op de avond ook nog de roddel gaat dat er een schipper jarig zou zijn moet het over zijn met de overmoed. Langzaam aan verdwijnt er wat crew naar de kooien, bij moeders thuis in dit geval … lekker in de airco. Galaxie bewaakt de kade die nacht in diepe rust.

Zondagochtend is alles anders.
Hier en daar werd er de avond ervoor toch nog wel ééntje genomen, als dan niet op zijn Arabisch.
De navigator bevestigd de status van de dag ervoor, evenals de start tijden. Broodje en eieren waren ditmaal thuis genuttigd. En dat wordt direct afgestraft. Ondanks een goede start komt Galaxie niet op gang. We maken weinig fouten, maar het loopt niet. We komen later dan gewend binnen. Wel heeft de sterren status ons inmiddels wat meer moed bezorgd. We komen met de spi op de Anna Baai binnen! Later zal blijken dat dit ons slechtste resultaat was, een drietje.
De sfeer in de Anna Baai is inmiddels fantastisch. Tijdens de lunch is het erg gezellig op de kade. Muziek, hamburgers, veel open bootjes .. leuk rumoer ! Aan boord eten wij .. ja ja in de schaduw een bak salade. Even geen vette hap.
We moeten in de middag nog één keer goed varen. Voor de start zit ons grootzeil muurvast in de mast. Slordig opgerold, kraanlijn (??) te hoog bij het inrollen. Stress ! Hij wil er echt niet uit. Ook nog wat open bootjes die een wedstrijd varen, en een jochie van acht die protest roept .. wij ook , tegen ons zeil. Nog zes minuten en het zeil komt eruit .. pffff.. snel verder voorbereiden voor de start.
Die verloopt beter dan ooit. Om ons heen botsen nog wat boten tegen elkaar aan, wij blijven schade vrij … En zijn vlot weg voor de ingekorte middag race. Beter hadden we we niet kunnen varen. Het loopt weer soepel, veel gang, goeie overstagjes, hard werk aan de lieren, voordekkers in topvorm en de spi staat in geen tijd voor het eind sprintje naar de Anna Baai. Onder volle spi eerst een gijp buitengaats, gaat ook goed.. de luwte in, spi valt in … maar komt ook weer op. We mogen vol onder spinaker over de finish in een drukke baai ! Wat een feest …
Lappen eraf. Ballen eruit, vastknopen… yep, koude rakkers erbij. Er bubbels. We besluiten dat of we nu één, twee of drie worden het zo leuk is geweest dat we het mogen vieren met een glas bubbels. Met al onze aanhang erbij. Andere boten druppelen binnen. De sfeer aan de kade is super.
Bij ons wordt wat gerekend, nog eens berekend .. we weten het niet, maar wat zou het leuk zijn …
De wedstrijd commissie kan het ook. Rekenen. Ze namen er de tijd voor, en terecht belangrijke dingen moeten goed berekend worden.
Iedere klasse krijgt evenveel aandacht bij de prijsuitreiking. Stralende kids, trotse moeders, verdiende aandacht voor vrijwilligers .. en wij .. we nemen er nog ééntje .. want we hebben inmiddels mooie roddels gehoord. Ook dat wij een super georganiseerde boot zouden zijn die niet in de cruising klasse  behoort (spival ?, toppinglift ?, bovenboei ?, bakboord, wat moet ik voor dekken ???).
Wat is het dan een feest om als je als beginnende ploeg de indruk te wekken dat er allemaal top zeilers op die drijvende caravan zitten (koelingen vol drankjes, rolzeilen …). Een mooiere beloning is er niet.
Toch wel. Meedoen was al leuk. Die 1e plek maakt het helemaal af. De hele avond gaat dat ding van hand tot hand… en als bonus moeten nog eens het podium op. Wat doen we hier ? We kregen de Challenge Trophy. Vermoedelijk wist de organisatie wel hoe bij ons de crew was samen gesteld. Wat ontzetten leuk !
Inderdaad wordt het  die avond gevierd alsof we overal nummer één zijn  geworden … maar als het zo voelt, dan is dat ook zo. En we nemen er nog ééntje …
Veel dank aan de organisatie, maar ook veel dank aan mijn crew : jullie hebben er iets fantastisch van gemaakt.
Groet,
Jullie skip.